Bereikbaar met auto of trein: 3 museumtips

Niet vliegen dus. Wat dan wel? Afgelopen zomer reden wij op de bonnefooi richting Duitsland. We zouden wel zien waar we uitkwamen. Het werd een Anwb-autovakantie zonder hittegolven of overstromingen. Met prima museumweer. Drie ontdekkingen.

1 Kunsthalle Würth – Schwäbisch Hall

Würth is de naam van een schathemeltje rijke Duitse zakenman die de handel in schroeven en moeren van zijn grootvader uitbouwde tot een wereldwijd imperium in bouwmateriaal en gereedschap. Reinhold Würth verzamelt sinds de jaren zeventig moderne en hedendaagse kunst en wij kunnen dat (gratis!) bewonderen. In de Kunsthalle in Schwäbisch Hall bijvoorbeeld, een prachtig plaatsje aan de rivier de Kocher. Rond het thema Rosenrot, Grasgrün en Quittengelb (een Quitte is een kweepeer) zagen wij fleurige stillevens, grazige weiden, weelderige tuinen maar ook dystopische werelden (Emil Nolde, Andy Warhol, Alex Katz, Anselm Kiefer). Liever dichter bij huis? In Den Bosch is ook een kunstlocatie Würth!

2 Kunstmuseum – Basel

Waar te beginnen? Bij de portretten van Hans Holbein (onze Erasmus!) op de afdeling 16^e eeuw? Die ene Van Gogh die je niet eerder zag? Of toch de nep-etenswaren op de Stove van Cleas Oldenburg? Trek voor een bezoek aan het Zwitserse Kunstmuseum Basel gerust een dag uit. Het herbergt de oudste openbare kunstcollectie ter wereld en heel veel prachtige kunstwerken door alle eeuwen heen. Tussendoor lunch je op de patio met uitzicht op de burgers van Calais van Rodin. In de oudbouw de oude meesters, in de bunkerachtige nieuwbouw veel moderne kunst. Geen zin in statische schilderijen? Kies dan voor de speelse machinekunst van Jean Tinguely.

3 Centre Pompidou – Metz

Metz, is dat niet die stad waar je voorbijraast op weg naar een vakantiebestemming in Zuid-Frankrijk of Italië? Jazeker, maar neem voor de verandering een keer de afslag. Regel een of twee overnachtingen en ga op ontdekkingstocht in deze mooie stad. Trek zeker tijd uit voor het Centre Pompidou, een dependance van de grote broer in Parijs. Het eerste dat opvalt is het futuristisch aandoende gebouw met een golvend dak en ingenieus houten vlechtwerk. Binnen tref je over drie verdiepingen een wisselende collectie 20^e-eeuwse kunst. Wij vielen vooral voor het post-impressionistische werk van Suzanne Valadon (1889-1938). Schildersmodel van Renoir en Toulouse-Lautrec die haar aanmoedigden zelf te gaan schilderen. En met succes. Verwacht vooral veel kleur en naakten! Ook leuk: de tentoonstelling van het Scandinavische duo Elmgree en Dragset. Realistische beelden van scènes uit het dagelijks leven. Wat is hier gebeurd? Laat je fantasie de vrije loop!