Eindelijk na 17 jaar: home improvement

Blauwe gordijnen of goudgele? Keukenkastjes met of zonder greepjes? Drie of vijf spotjes in de badkamer? Triviale vraagstukken waar ik mij de afgelopen maanden het hoofd over brak. En niet alleen mijn hoofd, ook dat van de heer des huizes moest eraan geloven. Maar kiezen, dat is na een CVA nog niet zo makkelijk. Laat staan nadenken over een complete verbouwing home improvement.

En dat is wel wat er ging gebeuren. Al sinds we dit huis (Leiden, jarendertigwoning) in 2006 kochten wilden we er een andere keuken in. Hij was niet echt onze smaak, maar nog in goede staat. Dus lieten we het maar even zo. De jaren die volgden hadden we wel wat anders aan onze hoofden. Langzaamaan zagen we hoe vloeren beschadigden, stucwerk afbrokkelde en keukenkastjes wegkwijnden.

Iedereen gelukkig

Eind 2022 was dan toch de tijd rijp en het budget daar. Waar te beginnen? Een bouwadviseur leek me wel een goed idee en zo kwam de onvolprezen Hetty op mijn pad. Iedereen die verbouwt gun ik een Hetty. Ze ontwerpt, onderhandelt, sjouwt mee, brengt ideeën in, ontwerpt zo nodig opnieuw, schaterlacht, leeft mee, luistert. Totdat iedereen gelukkig is.

Containerhotel

Hetty overtuigde mij het groots aan te pakken. Bad eruit, inloopdouche erin, elke kamer een kleurenplan, meer ‘afzetruimte’ in de krappe keuken. Meubels gingen tijdelijk naar een containerhotel (heus waar). Wonen deden we ergens anders. M verkaste met het thuiszorgteam van zijn ruime herenhuis met tuin naar mijn bescheiden flat met balkon: ingrijpender dan je denkt als je hersens zich met moeite aanpassen (spoiler: het bleef drie maanden wennen).

Rare vlekken

Aannemer Trifon (en familie) ging voortvarend aan de slag. Uiteraard waren er tegenvallers. Rare vlekken op de vloertegels van de badkamer. Een vloer die geolied werd in plaats van gelakt (my mistake). En op de dag van de terugverhuizing van alle meubels zag het er prachtig uit. Maar waar was de keuken? Die lag nog in onderdelen in de fabriek in Bulgarije… Komt goed!

Nieuwe normaal

En het kwam goed. Na ruim drie maanden nam M weer zijn intrek in een compleet opgeknapte woning. Terug naar zijn tuintje, naar meer ruimte, naar zijn eigen vertrouwde meubels. En opnieuw was het wennen. De aangedane hersens hadden het zwaar. Waar staat de medicijndoos, waar zit de lichtschakelaar? Help, het water in de douche is koud! Hoe werkt de magnetron?

Stapje voor stapje werd het huis weer eigen. En daalde het nieuwe normaal in. Met een gouden gordijn in de slaapkamer, greeploze keukenkastjes en vier spotjes.

En ik? Ik heb mijn flat weer terug. Heerlijk!