Zwart-wit

Woensdag klokslag 11.00 uur begint ‘de fotocursus’. Ik verzin elke week een nieuwe opdracht en samen lopen we met een smartphone door huis, tuin en straat om het thema vast te leggen. Best knap, want M. kan maar één hand goed gebruiken. De andere is gevoelloos en spastisch. Het rondlopen, het nadenken over de foto, scherpstellen: het kost hem allemaal een stuk meer energie dan een gemiddelde hobbyfotograaf.

Medicijndoos

Het weekthema kan van alles zijn. Een kleur, een materiaal, een vorm, patronen, een detailopname, de herfst. Vandaag heb ik niet zoveel inspiratie. Het is een druilerige dag, dus het worden binnenopnamen. Zwart-wit, dat past wel bij deze kleurloze dag. Het is bedoeld als creatieve therapie voor M – kom uit dat hoofd! – maar zelf doe ik fanatiek mee. De voorwerpen in zwart-wit die ik tegenkom vormen ook vandaag weer samen een verhaal, mijn verhaal, ons verhaal in dit huis. De dagen van de week op de medicijnendoos die ik wekelijks aanvul, het beeldje uit het Picassomuseum in Parijs van toen de hersens nog onbeschadigd waren, het vrij/bezet-plaatje op de deur van het toilet – mooi retro detail in dit jarendertig huis -, en natuurlijk de prachtige houtskooltekening waarop de jonge Trijn ons vanonder een enorme vitrage van een afstandje gadeslaat.

Zo verwordt de woensdagse cursus telkens weer tot een prachtige vorm van storytelling. Na afloop maak ik een collage van de beste foto’s. Kleurloze dag? Ik heb maar weer een mooi beeldverhaaltje toegevoegd aan de groeiende verzameling. Gouden idee, deze ‘fotocursus’.